Rozwój wewnętrzny plemienia galijskiego – kontynuacja

A druidzi, o których znaczeniu tyle opowiada Cezar? I oni znikają z powierzchni ziemi wkrótce po utrwaleniu się władzy rzymskiej w Galii. Rzeczą zastanawiającą jest, że nie zauważamy, by potężne i za rzymskich czasów możnowładztwo galijskie usiłowało ich bronić przed prześladowaniami. Przeciwnie, wydaje się, że ci z Galów, którzy grali wybitniejszą rolę w swojej ojczyźnie, radzi widzieli edykty cesarskie wymierzone przeciwko swemu, tak niegdyś szanowanemu, klerowi. Nasuwa się tu jedno przypuszczenie, to mianowicie, że przekształcenie wewnętrzne ustroju galijskiego, pociągające naruszenie podstaw organizacyjnych związanego z ustrojem druidyzmu, było dla klas przewodnich zarazem wyzwoleniem się spod dokuczliwej kontroli kleru. Popiera to przypuszczenie fakt, że od samego początku okresu rzymskiego arystokracja galijska chciwie przywłaszcza sobie kapłaństwa stare i nowe, obejmując w ten sposób w ręce swoje rolę niegdyś należącą do druidów. Wzmacnia ona tym samym swoje znaczenie w związku terytorialnym, dla druidów zaś nie ma więcej miejsca w religii, w której kapłaństwa stały się urzędami lokalnego lub terytorialnego związku obywatelskiego.

Wzór ustrojowy tego związku, do którego zrealizowania dąży rozwój wewnętrzny plemienia galijskiego, w pierwszym rzędzie plemienia Heduów, znajdują Galowie w związku terytorialno-obywatelskim rzymskim, względnie istniejącym w zachodnich częściach rzymskiego Imperium. Urzędy, kapłaństwa, zakres i charakter władz, ciała obradujące, stany, ogólne zasady prawa – wszystko to znajdują gotowe w Italii, w Galii Narbońskiej, w Hiszpanii i za- stosowują u siebie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>