Ród lokalny u Berberów

Olyin, jak wyglądać mógł ustrój ten, znany nam głównie z dość ogólnikowych i nie zawsze jednoznacznych wzmianek u Homera, pozwalają sądzić przykłady zaczerpnięte od ludów, które obecnie jeszcze żyją tak, jak żyli Acha- jowie w drugim tysiącleciu przed Chr. Z ludów tych najpodobniejszy ustrój zdają się mieć Berberzy w południowym Maroko. Do nich się przeto zwrócimy.

Grupą zasadniczą jest u tych Berberów ród lokalny – ściślej: wielka rodzina ojczycowa zamieszkująca jedno osiedle i wypełniająca je. Ludność wioski to ojciec z synami i wnukami oraz bracia ojca i ich potomstwo. Te z córek, które wyszły za mąż za przybyszów, mieszkają w tej samej wiosce, która samym sposobem swego zabudowania zdradza charakter zamieszkującej ją grupy. Są to małe, prostokątne, kamienne lub lepione klitki, każda na jedno stadło z drobnymi dziećmi, przybudowane do takiejże klitki zasadniczej, w której mieszka przodek, albo nad tą klitką nadbudowane. Wioska ma przeto postać jednego domu, składającego się z wciąż wzrastającej ilości izb rodzinnych wychodzących na wspólny podwórzec. W każdym takim domu-wsi zamieszkują razem trzy lub cztery pokolenia. Zwierzchnikiem całości jest wspólny przodek, a w braku jego któryś ze starców najbliższych mu krwią. Zupełnie jak w Iliadzie, w której widzimy króla Priama, mieszkającego w jednym domu z pięćdziesięciu żonatymi i częściowo dzietnymi synami i z dwunastu córkami, przeważnie zamężnymi, albo jak Nestor czy Ajolos w Odysei, którzy są również głowami razem z nimi zamieszkujących grup rodzinnych – jak Alkinoos wreszcie, król Feaków, którego sześcioro dzieci, z czego dwoje żonatych, siedzą z nim w jednym domu pod jego władzą.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>