Robotnik nowoczesny

Typ pracy wydaje się przeto decydujący. Rozumiemy tu przez „typ“ całokształt warunków, w których przebiega proces pracy ludzkiej, włączając w te warunki także rozczłonkowanie i wzajemną zależność części procesu wytwórczego. Właśnie industrializm, wprowadzając w coraz większej mierze użycie maszyn wyspecjalizowanych i rozbijając proces wytwórczy na szereg coraz to drobniejszych, organicznie od siebie uzależnionych momentów, stworzył te nowe warunki, w których, mimo przeszkód natury socjalnej, wytwarzanie się kultury proletariatu wejść miało na nowe tory. Proletariat dawniejszy, wcze- snokapitalistycznych okresów wytwarzał nowe religie. Proletariat okresu cha- «» lupnictwa i manufaktur wytwarza! utopie. Proletariat nowoczesny, wielkoprzemysłowy wytwarza filozofię praktyczną, pogląd na świat i moralność, których cechą dominującą jest organiczność.

W rzeczy samej robotnik nowoczesny jest z organicznym procesem wytwórczości typu industrialnego zespolony ściśle. Jeśli często na zawód swój klnie, jeśli na maszynę wyrzeka, to nie dlatego, by w pracy widział nieszczęście, a w maszynie wroga. Praca, jego praca stanowi o jego poczuciu godności. Czuje się twórcą. „My, ludzie metalu – powiada fabryczny kowal-poeta, Herman Monch – kujemy, a skry się jarzą, by każdy umysł oświecić. Toczymy, aż wióry lecą, by nową formę osiągnąć. Skrzypiąc, bierzemy wiór szerzej, aż się jądro objawi spod zwietrzałej powierzchni: walą coraz potężniej młoty: budzimy nowy dzień! My, kowale, my, formiarze tego Nowego, które powstaje“.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>