Rekrutacja rąk roboczych

Ale najbardziej bezpośrednio działa rekrutacja rąk roboczych, potrzebnych przedsiębiorstwom kapitalistycznym, zakładanym przez białych w Afryce, oraz robotników, spędzonych z dalekich nieraz okolic w celu wykonania wielkich robót inwestycyjnych, jako to: koleje żelazne, drogi bite, porty. Rekrutacja w znaczeniu dosłownym przeprowadzana zarówno w drodze werbunku, jak przymusowego poboru ludzi, nie ina bowiem podaży rąk roboczych, nie ma rynku pracy przemysłowej. Nie będziemy tu rozważali różnych metod tej rekrutacji, ani nawet wyliczali różnych sposobów znęcania Murzyna do przedsiębiorstwa przemysłowego, czy też różnych rodzajów nacisku gospodarczego, osobistego, ani sposobów wywierania przymusu osobistego. Dość będzie stwierdzić, że w Afryce pracuje zawsze znaczna liczba ludzi, wyrwanych ze środowisk, z którymi się zrośli, pozostających przez długie, niekiedy kilkoletnie okresy bez żadnej możności nawiązania jakiegokolwiek kontaktu z wioskami rodzinnymi. Ludzie ci częstokroć – występuje to zwłaszcza przy wielkich a pilnych robotach inwestycyjnych, mniej wyraźnie w przemyśle – pochodzą z okolic odległych wzajemnie od siebie, różniących się kultem, obyczajem, językiem. Są zupełnie izolowani i osamotnienie swoje odczuwają boleśnie. Relacje o ogarniającej ich często depresji świadczą, że doprowadza ich ona dość często do śmierci – dosłownie do śmierci z rozpaczy. Robotnik murzyński po pewnym czasie zaczyna opuszczać się w pracy, staje się obojętny na wszystko, co go otacza, w końcu siada w kącie na ziemi, obejmuje kolana rękami, opiera na nich głowę i tak trwa nieruchomo – czasem kilka dni z rzędu – aż umrze.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>