Narzędzia rolnicze i sposoby ich użycia w Galicji

Inne narzędzia rolnicze i sposoby ich użycia są nam gorzej znane. Nie możemy przeto o nich powiedzieć na pewno, czy są spadkiem po Galii przedrzym- skiej, czy nie, aczkolwiek co do niektórych – np. co do szerokiej północno- francuskiej kosy z krótkim kosiskiem i co do francuskiego typu brony, wydaje się to prawdopodobne. Galijskim natomiast jest na pewno wysoki dwukołowy ciężki wóz do zwożenia snopów i wywożenia nawozu lub rnarglu – charrette i tombereau, którego wyobrażenia są częste na pomnikach figuralnych z okresu rzymskiego na zachód od Renu i który przetrwał na tym obszarze do dnia dzisiejszego.

Z przedrzymskich czasów, jak świadczą wyniki badań archeologicznych i teksty, pochodzą zasady podziału roli pomiędzy włościan użytkowników, oraz ról tych miary. Francuski arpent – miara przestrzeni równa, zależnie od okolicy, od 0,3 do 0,5 ha – to galijski arepentiis, tj. takie pole, które może zaorać (are) jeden pług, jeden człowiek (penn-os, dosłownie „głowa“). Od- Rzymian zapożyczyli Galowie sztukę mierniczą i instytucję katastru. Ale trzymali się uporczywie odziedziczonych po przodkach, uzasadnionych warunkami pracy oracza starych miar i nagięli sztukę mierników rzymskich do swoich potrzeb. Zachowali też dawny, znany archeologom z czasów wczesnoceltyckich, z II okresu La Tene[9), sposób orania w zagony oraz kierunek zagonów. Dziś jeszcze, mimo ogromnych zmian, które zaszły w technice rolnej i w podziale własności od czasu rewolucji francuskiej, w niektórych okolicach Francji, np. w krainie zwanej le Morvan, pola orane są tak samo, jak w czasach przed- rzymskich. Podobnie są też odgradzane od siebie ziemnymi wałami lub murkami z niespojonych kamieni.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>