Kościół chrześcijański na przestrzeni wieków

Dodajmy, że od czasu uznania chrześcijaństwa przez państwo rzymskie Kościół stal się właścicielem i depozytariuszem ogromnych dóbr nieruchomych i ruchomych. Odziedziczył nieomal wszystko, co stanowiło podstawę utrzymania kultów pogańskich i kultu tego kapłanów, jeśli nie odziedziczył może wszystkiego. Następnie przez długie wieki był instytucją obdarowywaną przez wszystkich bogaczy, wszystkich władców wszystkich krajów. Bywały wprawdzie zawsze poszczególne kościoły ubogie. Ale Kościół jako całość, zarówno wschodni jak zachodni, był wielką, międzynarodową potęgą gospodarczą. Już to jedno czyniło zeń główny regulator życia ekonomicznego na całym obszarze jego zasięgu. Był zaś nim tym skuteczniej, że majątek kościelny był zawsze de facto, a czasem nawet de iure uważany za rezerwę, rozporządzalną w okresie potrzeby. Darowywano, zapisywano Kościołowi dobra ziemskie, domy, złoto i srebro – ale zawsze z tą myślą, że będzie można dóbr tych użyć, gdy się okaże potrzeba, pod jedynym warunkiem zwrotu. I tak, na obszarze państwa Franków uposażenia biskupów i opactw stanowią rodzaj dóbr szczególny, kto- ry by nazwać można przechodnim. Po śmierci bowiem każdego z uprawnionych do ich użytkowania dygnitarzy kościelnych powracają do rąk króla, który używa ich wedle swego upodobania, zanim następcę wprowadzi w ich posiadanie. A po miastach, po małych władztwach, rzekomo tak zupełnie zamkniętych gospodarczo w sobie, kolegiata, fara, klasztor są w ciągu całych wieków średnich tyluż bankami depozytowymi i pożyczkowymi dla mieszkańców. Że zaś, jakeśmy wspomnieli, wszystkie te lokalne administracje dóbr kościelnych związane są z sobą, że pieniądz obiega między nimi, od parafii i klasztorów aż do kurii rzymskiej i odwrotnie, cale życie gospodarcze miejscowe, nawet życie najmniejszego wytwórcy, wciągnięte jest w orbitę jednorodnego systemu.finansowego i podlega jednakim normom.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>