Filozofia ogółu robotniczego

Nie będziemy tu wdawali się w głębszą analizę ani tym bardziej w krytykę tej na pól uświadomionej „filozofii“ ogółu robotniczego, tkwiącej w jego psychice głęboko i której ortodoksyjny marksizm jest sformułowaniem naukowym. Dla nas ważne jest w tej chwili, że to, czego w dziedzinie teorii dokonał Marks, odpowiada ściśle temu, co podświadomie drzemało i drzemie w psychice każdego robotnika, który zespolił się ze swą klasą. Myśliciel wydobył to na światło, i, ubrawszy w formę słowną, usystematyzował. Dlatego też, mimo że genetycznie z idealizmu Hegla wywodzi się dialektyczny materializm Marksa, filozofia jego jest tak doskonałym przykładem filozofii klasowej właściwej proletariatowi. To jest źródłem nie słabnącego w masach proletariackich uroku imienia Marksa. Badaczka niemiecka, Gertruda Hermes29′, stwierdza, że bez względu na przynależność polityczną, na wyznanie, na zapisanie się do radykalnie lewicowego czy do „chrześcijańskiego“ związku – robotnik wielkoprzemysłowy w gruncie rzeczy myśli po „marksistowsku“. Choć przeto Marks ani z wychowania, ani z zawodu do klasy robotniczej nie należał, a tylko z dążeniami jej zespolił się, można śmiało uznać jego filozofię za owoc wydany przez psychikę proletariatu nowoczesnego. Jest to zresztą zjawiskiem dość częstym w dziejach, że formułę podświadomych dążeń klasy czy stanu znajduje człowiek wyrosły w innym środowisku. Niejednokrotnie też tacy właśnie ludzie stają się organizatorami i przywódcami walczących o swe prawo mas.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>